

10-4-2026 Door: Leo Klinkers
Mijn werk in de bestuurskunde is gedaan. Of het voldoende is en goed genoeg, is ter beoordeling van anderen. Dat geldt ook voor mijn oproep aan Bestuurskundigen en Instituties. Zij maken zelf wel uit of die oproep hen raakt. Ik hoop het. Misschien zie ik de reactie op die oproep te somber in. Misschien zijn er veel meer mensen dan ik denk die zich net als ik ernstig zorgen maken over vrij, vredig en voorspoedig leven in de rest van deze eeuw. En die net als ik weinig tot geen reden zien om aan te nemen dat ons huidige Nederlandse politiek systeem, alsook dat van andere landen binnen en buiten Europa, in staat is die vrijheid, vredigheid en voorspoed te garanderen. Die politieke systemen hebben meer dan ooit de hulp van burgers nodig. In wetenschap en praktijk georganiseerde burgers: bestuurskundigen en instituties. Bestuurskundigen weten als geen ander dat kwaliteitseisen de basis vormen van goede vertegenwoordiging van het volk. Hun taak is om dit inzicht niet alleen in theorie te koesteren, maar ook in praktijk te brengen, door mee te werken aan een Tweede Kamer die voldoet aan de hoogste standaarden van bekwaamheid en geschiktheid. Het is mede hun verantwoordelijkheid om de relatie tussen kiezer en gekozene te helpen optimaliseren, zodat de democratie niet langer wordt ondermijnd door incompetentie, maar wordt gedragen door een niet te betwisten kwaliteitsniveau van politieke ambtsdragers. Zij die in Instituties hun werk doen staan voor vragen als “Waartoe ben ik hier? Wat draagt deze Institutie bij aan vrijheid, vrede en voorspoed?” Voor beiden, de bestuurskundigen en de leden van instituties, geldt de maatschappelijke verantwoordelijkheid om mee te werken aan het toepassen van Recht, Rechtmatigheid en Rechtvaardigheid als wortels van RechtsStatelijkheid. Om die wortels te versterken en de Tweede Kamer naar een niveau te tillen dat recht doet aan het politieke ambt. Hun taak is om de verbinding te leggen tussen zuivere wetenschap en toegepaste vernieuwing, zodat rechtvaardigheid niet een abstract ideaal blijft, maar de dagelijkse praktijk wordt. Bestuurskundigen moeten het proces van fundamentele vernieuwing van het politieke systeem leiden. Begeleid door de rijkdom van kennis en ervaring binnen de Instituties. Hun gemeenschappelijke rol is om de brug te slaan tussen vernieuwde theorie en vernieuwde behoeften van de praktijk, tussen lerende zuivere wetenschap en de noodzaak de uitdijende praktijkbehoeften functioneel te maken. Alleen zo kan de rechtsstaat worden beschermd tegen verdere erosie, 59 en kan de Tweede Kamer worden getild naar het niveau dat past bij het belangrijkste ambt ter wereld. Het zal een proces z?n van minstens twintig jaar. Wat na Wereldoorlog II door gebrek aan onderhoud en verkeerde beslissingen scheef is gaan groeien, ook wat betreft het fundament, de muren en het dak van het ‘Huis van Thorbecke’, laat zich niet in enkele maanden vernieuwen. Wie durft dat aan? Wie kan het? Wat is nodig? Hoe moet je het doen? Ik daag de Hoogleraren in de Bestuurskunde uit om samen met hun medewerkers en studenten de leiding te nemen. Gedurfd en onorthodox. Om Nederland te behoeden voor een ondergang die zich toont in de verloedering van ons politieke systeem, afglijdend naar een bestuurlijk vacuüm dat bezet gaat worden door mensen die wel de woorden recht, rechtmatigheid en rechtvaardigheid foutloos kunnen schrijven, maar niet weten wat ze betekenen voor een bestendige democratische rechtsstaat.
Deel dit bericht
pageviews: 17